SEMOGA KO TAK CEPAT NYANYUK

 

Timbalan Presiden PAS, Datuk Seri Tuan Ibrahim Tuan Man membantah Perjanjian Keyakinan dan Perbekalan (CSA) daripada dijadikan budaya politik baharu negara.

Menurut beliau, kerajaan sepatutnya memberikan peruntukan kepada semua Ahli Parlimen tanpa mengira parti dan tidak menjadikan CSA sebagai syarat untuk mendapatkan peruntukan.

Tetapi kenyataan itu mengundang satu persoalan menarik. Bukankah pendekatan CSA dan rundingan peruntukan pembangkang sudah dibincangkan sejak zaman kerajaan Perikatan Nasional (PN) lagi?

Pada 2021, ketika Tan Sri Muhyiddin Yassin menjadi Perdana Menteri, kerajaan PN pernah menawarkan CSA kepada Pakatan Harapan bagi mendapatkan sokongan politik.

Bagaimanapun, tawaran itu tidak dimuktamadkan kerana PH tidak bersetuju dengan syarat yang dikemukakan.

Selepas Datuk Seri Ismail Sabri Yaakob mengambil alih jawatan Perdana Menteri, kerajaan yang disertai BN, Bersatu dan PAS pula menandatangani Memorandum Persefahaman (MoU) dengan PH pada September 2021.

Persefahaman tersebut turut membuka jalan kepada pemberian peruntukan kepada Ahli Parlimen pembangkang.

Jadi, amalan berunding mengenai sokongan dan peruntukan sebenarnya bukan perkara yang tiba-tiba muncul selepas Datuk Seri Anwar Ibrahim menjadi Perdana Menteri.

Lebih menarik, kalau diimbas lebih jauh ke zaman pemerintahan BN sebelum 2018, Ahli Parlimen pembangkang secara umumnya tidak menerima peruntukan pembangunan yang boleh diuruskan secara langsung oleh mereka seperti wakil rakyat kerajaan.

Walaupun projek pembangunan masih boleh disalurkan ke kawasan pembangkang melalui agensi kerajaan, Ahli Parlimen pembangkang sendiri tidak diberikan akses yang sama terhadap dana tersebut.

Sebab itu, apabila Tuan Ibrahim mahu semua wakil rakyat diberikan peruntukan tanpa syarat, sejarah layanan terhadap pembangkang ketika pentadbiran terdahulu turut wajar diingat.

Pada 29 Oktober lalu, enam Ahli Parlimen Bersatu termasuk Muhyiddin sendiri menandatangani CSA dengan kerajaan bagi membolehkan mereka menerima peruntukan pembangunan setara Ahli Parlimen kerajaan.

Maka timbul persoalan, kalau CSA dianggap tidak sesuai dijadikan budaya politik, bagaimana pula dengan keputusan beberapa Ahli Parlimen Bersatu yang memilih untuk menandatanganinya?

Anwar sebelum ini turut mengingatkan bahawa mekanisme persefahaman seperti itu pernah digunakan oleh kerajaan terdahulu yang disertai PAS, Bersatu dan BN.

Namun, Tuan Ibrahim mempunyai hujah tersendiri apabila menegaskan peruntukan kawasan sepatutnya menjadi hak rakyat dan tidak bergantung pada sokongan politik.

Perbahasan itu penting kerana CSA bukan satu-satunya cara mengagihkan peruntukan, dan kewujudan perjanjian tidak dengan sendirinya membuktikan salah guna kuasa.

Apa yang jelas, isu peruntukan pembangkang sudah lama menjadi pertikaian merentasi beberapa pentadbiran.

Kalau mahu mengubah budaya politik, sejarah ketika parti sendiri berada dalam kerajaan juga perlu diambil kira.

Jangan sampai kaedah yang pernah dibincangkan dan digunakan pada zaman dahulu tiba-tiba dianggap budaya politik baharu apabila kerajaan bertukar tangan.