DEFENCE SECURITY ASIA) — Korea Aerospace Industries (KAI) mengemukakan cadangan untuk mengintegrasikan peluru berpandu udara-ke-udara jarak sederhana AIM-120 Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile (AMRAAM) ke dalam armada FA-50 yang bakal dimiliki oleh Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM), satu usaha strategik untuk meningkatkan keupayaan operasi pesawat itu dalam landskap kuasa udara Asia Tenggara yang semakin kompetitif.
Cadangan ini merupakan satu peningkatan keupayaan bagi pesawat pejuang ringan Malaysia, kerana integrasi peluru berpandu luar jarak penglihatan (Beyond Visual Range) secara asasnya mengubah FA-50 daripada gabungan pesawat latihan dan tempur kos-efisien (FLIT) kepada platform pencegah udara yang kredibel, berkeupayaan beroperasi berkesan dalam ruang udara serantau yang padat sensor, sesak, dan dipertikaikan secara strategik.
Pendedahan cadangan ini oleh wakil kanan KAI kepada Janes semasa Singapore Airshow 2026 digambarkan sebagai “sebahagian daripada usaha lebih luas untuk meningkatkan daya tarikan tawaran kepada kerajaan Malaysia ketika ia bergerak ke arah pemerolehan tambahan 18 buah FA-50.”
Ia sekali gus mengaitkan secara langsung integrasi peluru berpandu ini dengan keputusan tertangguh Fasa 2 Program Pesawat Pejuang Ringan Kuala Lumpur.
Pendedahan tersebut berlaku dalam konteks pemodenan kuasa udara serantau yang semakin pesat, didorong oleh ketegangan berterusan di Laut China Selatan, di mana pencerobohan ruang udara semakin menuntut kehadiran platform yang mampu melaksanakan pemintasan luar jarak penglihatan secara kredibel tanpa bergantung sepenuhnya kepada pesawat pejuang pelbagai peranan kelas berat.
Dengan menawarkan integrasi AIM-120 AMRAAM, KAI meletakkan FA-50 bukan sekadar sebagai platform sokongan kepada armada Su-30MKM Malaysia, tetapi platform yang mampu menyumbang secara bermakna kepada pencegahan udara berlapis merentasi pendekatan maritim, zon ekonomi eksklusif yang dipertikaikan, serta ruang udara kritikal negara.
Implikasi strategiknya jelas, FA-50 yang dilengkapi AMRAAM akan membolehkan TUDM beralih daripada pendekatan penguatkuasaan ruang udara jarak visual yang reaktif kepada geometri penglibatan luar jarak penglihatan yang proaktif, sekali gus memampatkan garis masa membuat keputusan pihak lawan sambil mengurangkan kebergantungan kepada aset bernilai tinggi yang terhad.
Tawaran ini juga mencerminkan strategi eksport KAI yang lebih luas untuk meningkatkan kredibiliti tempur FA-50 berbanding pesaing serantau, dengan menyelaraskan seni bina persenjataannya kepada ekosistem peluru berpandu piawaian NATO yang telah lama dipercayai oleh sekutu dan rakan Amerika Syarikat.
Pada nilai pemerolehan kira-kira AS$920 juta, bersamaan sekitar RM4.34 bilion, bagi 18 buah FA-50 Block 20 awal, program Malaysia telah menunjukkan disiplin fiskal yang ketara, dan cadangan KAI ini secara sengaja mengeksploitasi sensitiviti bajet dengan menawarkan peningkatan keupayaan tanpa memaksa kemasukan ke julat kos pesawat generasi kelima.
Secara kritikal, integrasi AIM-120 AMRAAM akan mengikat Malaysia dengan lebih mendalam ke dalam ekosistem logistik, penyelenggaraan, dan latihan tempur udara Barat, sekali gus mengukuhkan interoperabiliti jangka panjang dengan pasukan sekutu di Indo-Pasifik tanpa secara terang-terangan meninggalkan pendirian dasar luar berkecuali strategik Kuala Lumpur.
Platform FA-50
Peluru berpandu AIM-120 Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile mewakili satu pengganda kuasa yang menentukan bagi pesawat tempur ringan, kerana ia membentuk semula geometri penglibatan melalui pencari radar aktif, panduan pautan data pertengahan, dan logik operasi tembak-dan-lupakan sebenar.
Dalam varian terkininya AIM-120D, peluru berpandu ini menawarkan jarak penglibatan melebihi 100 kilometer, membolehkan juruterbang menyerang sasaran di luar jarak penglihatan sambil pada masa yang sama bermanuver secara defensif atau mengubah kedudukan bagi penglibatan susulan.
Bagi FA-50, integrasi AMRAAM meningkatkan pesawat itu daripada pemintas pertahanan titik atau jarak visual kepada platform yang mampu menyertai operasi tempur udara berasaskan rangkaian secara bermakna.
Keserasian peluru berpandu ini dengan radar AESA seperti PhantomStrike yang dikaitkan dengan pelan hala tuju FA-50 Block 20 membolehkan integrasi sensor-ke-penembak yang lancar, sekali gus meningkatkan ketekalan penjejakan sasaran dan kebarangkalian pemusnahan dalam persekitaran elektromagnetik yang dipertikaikan.
Berbanding penyelesaian luar jarak penglihatan alternatif yang digunakan pesaing serantau, termasuk PL-15 dari China atau Astra dari India, rekod tempur AMRAAM yang terbukti serta pangkalan pengguna sekutu yang luas secara signifikan mengurangkan risiko operasi dan ketidakpastian kitar hayat.
Bagi Malaysia, keadaan ini diterjemahkan kepada keyakinan lebih tinggi terhadap kebolehpercayaan peluru berpandu, kos sokongan yang lebih boleh diramal, serta interoperabiliti segera dengan angkatan udara sekutu semasa latihan gabungan dan operasi bersekutu.
Pada kos unit dianggarkan sekitar AS$1 juta, bersamaan kira-kira RM4.7 juta setiap peluru berpandu, beban kewangan pemerolehan AMRAAM bukanlah kecil, namun ia kekal sederhana secara relatif berbanding nilai strategik yang diperoleh melalui peningkatan pencegahan.
Dengan membolehkan pembawaan AMRAAM pada FA-50, KAI secara efektif memposisikan semula pesawat itu sebagai aset pertahanan udara teragih yang mampu melengkapkan, dan bukannya sekadar menyokong, struktur angkatan pesawat pejuang kelas berat Malaysia.
No comments:
Post a Comment