Pendirian Anwar Dan Kerangka Antarabangsa Mengenai “Satu China”

 

Apabila Anwar menyatakan bahawa Taiwan adalah sebahagian daripada China, pendirian tersebut bukanlah sesuatu yang muncul secara tiba-tiba atau terkeluar daripada kerangka dasar luar Malaysia. Foto PMO

PENDAPAT, 21 Ogos – Pendirian Anwar mengenai Taiwan juga perlu dilihat dalam konteks sejarah diplomatik antarabangsa dan dasar ‘Satu China’.

Pada tahun 1971, Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) meluluskan Resolusi 2758, yang mengiktiraf Republik Rakyat China sebagai satu-satunya wakil China di PBB dan memulihkan haknya di organisasi tersebut.

Walaupun resolusi itu sendiri tidak secara khusus menyatakan bahawa Taiwan adalah sebahagian daripada Republik Rakyat China, ia merupakan asas penting kepada kedudukan diplomatik Beijing di PBB.

China menyokong kenyataan Datuk Seri Anwar Ibrahim mengenai dasar ‘Satu China’ yang telah dimulakan di era Tun Razak pada 1974.

Malaysia pula telah lama mengamalkan dasar Satu China dalam hubungan diplomatiknya dengan Beijing. Oleh itu, apabila Anwar menyatakan bahawa Taiwan adalah sebahagian daripada China, pendirian tersebut bukanlah sesuatu yang muncul secara tiba-tiba atau terkeluar daripada kerangka dasar luar Malaysia.

Ia juga mempunyai kaitan dengan perkembangan hubungan rentas Selat Taiwan pada tahun 1992 melalui apa yang kemudiannya dikenali sebagai “1992 Consensus” (Konsensus 1992). Konsensus tersebut secara umum dikaitkan dengan prinsip bahawa terdapat “satu China”, tetapi kedua-dua pihak mempunyai tafsiran masing-masing terhadap maksud “China”.

Perlu diakui bahawa tafsiran terhadap Konsensus 1992 berbeza antara Beijing dan Taipei. Beijing menekankan prinsip satu China, manakala tafsiran Taiwan pada ketika itu menekankan konsep “satu China, tafsiran masing-masing”. Justeru, Konsensus 1992 tidak boleh disamakan secara tepat dengan pendirian politik setiap pihak pada hari ini.

Sokongan penuh Presiden China Xi Jinping terhadap keanggotaan Malaysia dalam BRICS mengiktiraf peranan penting negara di bawah kepimpinan Perdana Menteri Datuk Seri Anwar Ibrahim. Foto Facebook Anwar Ibrahim

Namun, terdapat satu persamaan penting: kerangka tersebut mengakui sensitiviti persoalan “satu China” dan membuka ruang kepada pengurusan perbezaan melalui dialog, bukannya peperangan.

Dalam konteks itu, kenyataan Anwar boleh dilihat sebagai sebahagian daripada kesinambungan pendirian Malaysia terhadap dasar Satu China serta pendekatan diplomatik yang mengutamakan kestabilan serantau.

Yang paling penting, pengiktirafan terhadap realiti diplomatik tidak semestinya bermakna Malaysia menyokong penggunaan kekerasan. Sebaliknya, Malaysia boleh berpegang kepada pendirian bahawa apa jua perbezaan mengenai status Taiwan mesti diselesaikan secara aman, melalui dialog dan tanpa penggunaan kekerasan.

Inilah pendekatan yang lebih bertanggungjawab.
Mengakui realiti dasar Satu China tidak bermakna menggalakkan peperangan. Sebaliknya, memahami sensitiviti isu Taiwan sepatutnya menjadi sebab yang lebih kuat untuk mengelakkan peperangan.
Dalam hal ini, pendirian Anwar bukanlah seruan untuk konfrontasi.

Ia boleh difahami sebagai usaha untuk mengiktiraf realiti geopolitik sambil menegaskan kepentingan keamanan dan kestabilan serantau.

Oleh Dato’ Jason Ong Khan Lee
Mantan ADUN Kebun Bunga