Ini saya sangat tidak bersetuju dengan Rafizi.

Bukankah beliau menyertai PKR sejak awal dengan tujuan jelas untuk melihat Anwar Ibrahim menjadi Perdana Menteri?

Apa gunanya menyertai politik jika akhirnya sekadar menjadi backbencher yang menjerit tidak tentu hala, tanpa keupayaan sebenar untuk membawa perubahan?

Hakikatnya, perubahan hanya boleh dilaksanakan apabila ada kuasa.

Dan dalam sistem negara ini, kuasa terbesar untuk melakukan perubahan dasar secara menyeluruh ialah kuasa sebagai Perdana Menteri.

Kuasa itu sendiri tidak kotor. Bukan kuasa yang merosakkan, tetapi manusia yang gagal memikul amanah kuasa.

Tanpa kuasa, niat yang baik hanya tinggal retorik.

Ia tidak mampu mengubah struktur, dasar, atau kehidupan rakyat secara nyata.

Nelson Mandela memahami perkara ini dengan sangat mendalam:

“To be free is not merely to cast off one’s chains, but to live in a way that respects and promotes the freedom of others.”

Kuasa yang bererti bukan kuasa untuk menekan, tetapi kuasa untuk membuka peluang, memulihkan maruah, dan memberi harapan.

Anwar Ibrahim memasuki politik bukan sekadar untuk bersuara,

tetapi untuk merubah keadaan.

Dan perubahan besar dan perubahan drastik, hanya boleh berlaku apabila beliau berada di posisi tertinggi sebagai Perdana Menteri.

Namun itu tidak bermakna kuasa dibiarkan tanpa teguran.

Sebaliknya, kita sebagai rakyat wajib sentiasa mengingatkan pemegang kuasa.

Seperti pesan Saidina Ali r.a.,

kuasa bukan hak untuk memerintah, tetapi tanggungjawab untuk berlaku adil. Ia bukan jalan kemuliaan,

tetapi jalan ujian.

Ir. Hj. Zainuddin Bin Hj. Omar